3/7/11

Forever's not so long...

"...Κάθε βράδυ κοιτάζω τα αστέρια και σκέφτομαι εσένα. Η μυρωδιά της θάλασσας μου θυμίζει όλα όσα περάσαμε και με ταξιδεύει σε άλλα τόσα που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει, πριν όλα τελειώσουν. Δεν ήθελες να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Και το μόνο που μου είπες ήταν πως ευχόσουν όλα να ήταν διαφορετικά. Εσύ να ήσουν διαφορετικός. Που να ήξερες πως ένιωθα. Δεν με είχες ρωτήσει ποτέ. Και εγώ δεν σου είχα πει, φοβόμουν. Δεν ήξερες πως εγώ δεν θα σε άλλαζα για τίποτα. Πως δεν σε ήθελα διαφορετικό, απλά εγώ έτρεμα στην ιδέα πως δεν θα ήμουν αρκετά καλή για εσένα, δεν θα ήμουν αρκετή. Αυτό που θυμάμαι ακόμα λες και ήταν χθες είναι εσύ να με αγκαλιάζεις και να μου λες αντίο. Μετά όλα θόλωσαν, δεν θυμάμαι ούτε πως έφυγες ούτε και τι άλλο μου είπες. Σαν να άκουσα να λες σ'αγαπώ, αλλά ήξερα πως εάν όντως με αγαπούσες δεν θα με άφηνες έτσι απλά. Ήταν απλά η δική μου ευχή. Δεν θυμάμαι πόσος καιρός έχει περάσει από τότε. Δεν θέλω να θυμάμαι τίποτα από εσένα. Μερικές φορές όταν περπατάω μόνη, σε μέρη που είχαμε πρωτοπάει μαζί είναι λες και μας βλέπω, τόσο ευτυχισμένους μέσα στην πλάνη μας, τόσο αθώους αλλά και ανίδεους για το πότε θα ερχόταν το τέλος. Κάποτε μου έλεγες για πάντα. Τώρα όμως αυτή η λέξη δεν αξίζει και πολλά,  γιατί φαίνεται τελικά πως για εσένα δεν είναι πολύς καιρός. Το δικό μου όμως υπάρχει. Γιατί θα σ'αγαπώ για πάντα, γιατί ακόμα σ'αγαπώ..."



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

χμμ...