3/8/11

...Μα ο Παράδεισος είναι κλειστός και κλειδωμένος. Πρέπει να κάνεις ένα ταξίδι γύρω από τον κόσμο για να δεις μήπως, ίσως, έχει μείνει κάποια πόρτα ανοιχτή...αν φοβηθείς όμως στο δρόμο, έλα σε εμένα, θα σου έχω φυλάξει μια αγκαλιά να σε κρύψω μέσα της και να μην αφήσω κανέναν και τίποτα να σε πλησιάσει. Θα σου πιάσω σφιχτά το χέρι και θα γεμίσω τα κενά ανάμεσα στα δάχτυλά σου με τα δικά μου, γιατί γι'αυτό φτιάχτηκαν..Όπου και αν πας, όσο μακρυά και αν φύγεις να ξέρεις πως θα σε σκέφτομαι και θα μου λείπεις αλλά θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να μην το καταλάβεις ποτέ. Να μην νιώσεις ποτέ όσο μισή νιώθω εγώ μακρυά σου. Αυτό μόνο που θέλω να νιώθεις είναι ευτυχία και να ξέρεις πως πάντα θα σε αγαπώ..και αν με ήξερες λίγο καλύτερα θα ήξερες τι σημαίνει για εμένα η αγάπη, θα ήξερες τι σημαίνεις για εμένα εσύ. Όμως αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Πόσο πολύ σ'αγάπησα, ποτέ δεν θα το μάθεις. Κλείσε τώρα τα μάτια σου. Άσε πίσω όλα όσα σου είπα. Κράτα μόνο το βλέμμα σου στον ουρανό. Καληνύχτα...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

χμμ...