28/11/11

28/11/11

Μια νέα εβδομάδα ξεκινάει. Και πρέπει με αυτή την καινούρια αρχή, να αφήσουμε πίσω όλα τα λάθη της προηγούμενης. Ό,τι έγινε έγινε, θα έλεγαν πολλοί. Και πρέπει απλά να ξεχαστούν όλα και να προχωρήσουμε παρακάτω. Όχι μόνο να μείνουμε στις λέξεις.
Το παρελθόν είναι η βάση για να μην κάνουμε λάθη στο μέλλον. Θα έπρεπε να το ξέρω. Δεν γίνεται να αφήνω τίποτα στην τύχη πλέον. Ίσως είμαι πιο αθώα χαζή από όσο θα έπρεπε. Δεν μπορεί να μην είχα καταλάβει...και αν το είχα καταλάβει απλά δεν ήθελα να το πιστέψω; Και αν εγώ φταίω κατά βάθος; Και αν είναι πια στο χέρι μου οι επιλογές; Και αν απλά δεν θέλω να επιλέγω άλλο; Και αν απλά φοβάμαι πιο πολύ από όσο μπορώ να παραδεχτώ; Και αν και αν και αν...μια ζωή λάθη... Δεν μου αρέσει να είμαι η αιτία που πληγώνονται οι άλλοι. Τι στο καλό πια..δεν είμαι τόσο χαιρέκακη! Παρόλα αυτά, ξέρω πως εγώ φταίω, και δεν κάνω τίποτα για να το αποφύγω. Γιατί ίσως κατά βάθος και να μην με νοιάζει. Δεν ξέρω...
Αλλά από την άλλη πως να αρνηθώ ότι κάτι ξεκινάει να γεννιέται στη θέση ενός άλλου συναισθήματος που κάθε μέρα πεθαίνει όλο και περισσότερο; Δεν μπορώ πια να προσπαθώ να κρατήσω ζωντανό κάτι που μονάχα πληγώνει και φαίνεται πως δεν θα έχει ούτε αρχή αλλά ούτε και τέλος. Πώς να σώσω κάτι που κάθε μέρα καταστρέφεται όλο και πιο πολύ; 
Απλά δεν μπορώ. Και αυτό είναι το χειρότερο.
Ξέρω πως το τέλος είναι κοντά, και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το αποτρέψω..και ούτε ξέρω εάν θέλω.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

χμμ...