7/3/12

αυτά...

Δεν χωράει άλλη αναβολή.
Το είδωλο στον καθρέφτη δεν μοιάζει πια με εμένα.
Αυτό όμως πρέπει να αλλάξει.
Πρέπει να βρω τη δύναμη και να ανοίξω τις κουρτίνες.
Να αφήσω να μπει μέσα το φως που τόσο καιρό φοβόμουν να αντικρίσω.
Να νιώσω ζεστή.
Μετά από πολύ καιρό.
Να νιώσω ζωντανή.
Να ζήσω για εμένα και όχι για τους άλλους.
Για μια φορά στη ζωή μου να σκεφτώ εμένα και το τι θέλω εγώ.
Και ίσως τότε καταφέρω να καταλάβω τι πραγματικά είναι η ευτυχία...
Ξέχασα πως αυτό ήταν που ήθελα πάντα.
Το μόνο που εύχομαι όμως είναι να μην χρειαζόταν να νιώσω αυτό το αίσθημα εις βάρος άλλων...
Μερικά πράγματα όμως πονάνε...και ένα από αυτά δεν παύει να είναι η αλήθεια...
Αντίο λοιπόν...







3 σχόλια:

  1. αυτό που μου δίδαξε η ζωή,
    είναι πως από αυτό
    που προσπαθείς να ξεφύγεις
    και να φύγεις,
    είναι στην επόμενη στροφή
    που επιλέγεις να πάρεις...
    ...
    άλλη είναι η λύση.
    ποια..;
    αυτό πρέπει να το ανακαλύψεις μόνη σου...
    ...
    καλό ξημέρωμα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχεις πολύ δίκιο...
      ποτέ δεν μου άρεσε να επιλέγω εις βάρος άλλων...καταλαβαίνω όμως πως συχνά αυτή είναι η λύση και είναι αναπόφευκτη σε πολλές περιπτώσεις...
      καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
    2. πάντα έχεις επιλογές...
      ...
      καλό βράδυ εύχομαι!

      Διαγραφή

χμμ...