16/3/12

Το παρελθόν στοιχειώνει...


Τι και αν όλοι μιλάνε για την αξία του παρελθόντος; Τι και αν όλοι μιλάνε για την ανεκτίμητη αξία των πεπερασμένων εμπειριών; Το παρελθόν δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να στοιχειώνει το παρόν.
Η θύμηση μερικές φορές είναι τόσο επίπονη. Γιατί η αγάπη δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μαύρο τριαντάφυλλο. Μαύρα τριαντάφυλλα δεν υπάρχουν, στην πραγματικότητα είναι πολύ σκούρα κόκκινα τριαντάφυλλα. Και αν το κόκκινο εκφράζει την αστείρευτη, απόλυτη, αληθινή αγάπη, το σκούρο τους χρώμα δείχνει πως όλα αυτά δεν υπάρχουν πια. Μαυρίσανε και εξαφανιστήκανε, έχοντας αφήσει πίσω τους μονάχα θλίψη και σκοτάδι. Απέραντη θλίψη.



Δεν μπορώ...νιώθω πως δεν μπορώ να γράψω...δεν έγραφα έτσι κάποτε...οι λέξεις δεν έβγαιναν από μέσα μου ποτέ τόσο επιτηδευμένες...ποτέ τόσο προσεκτικές...δεν καταλαβαίνω γιατί...



6 σχόλια:

  1. Αχ βρε Χριστινα μου και εισαι μικρη ακομα για μαυρες σκεψεις. Αλλα τι να σου κανω που εισαι ευαισθητη απο οτι φαινεται?

    Ειναι καλο να προσπαθουμε να δεχομαστε το παρελθον χωρις να το κρινουμε. Απλα να μην το ξεχναμε. Και αν δεν μπορεις να το δεχτεις ακομα τοτε μονο ο χρονος μπορει να επουλωσει τις πληγες...Αργα η γρηγορα θα ηρεμισεις...Κουραγιο και υπομονη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι, η ευαισθησία θα με φάει...ξεροκέφαλη και αναποφάσιστη είναι οι σωστές λέξεις, όχι ευαίσθητη...τι καταλαβα με το τοσο συναισθημα; ας κυριαρχισει μια φορα και η λογικη...
      κατα βαθος εχεις δικιο όμως. δεν διαφωνω σε τιποτα...μονη μου εχω πει πολλες φορες πως μετανιωνω μονο γι'αυτα που δεν εχω κανει, οχι γι'αυτα που εκανα. ολα ειναι εμπειριες και σε καθεμια απο αυτες υπαρχει κατι αληθινο, ουσιαστικο και αξιο να θυμασαι,πολυ πιο δυνατο απο ολα τα ασχημα που κουβαλουν...
      απλα ως υπερβολικη στο επακρο, για μια ακομη φορα μεγαλοποιω τα παντα, και προσπαθω με λεξεις να αποτυπωσω ολα οσα εχω μεσα μου. δεν μπορω ομως...δεν γινεται...γιατι δεν ξερω ουτε εγω η ιδια για ποιο λογο ποναω(μια ακομη απο τις υπερβολικες μου λεξεις), επειδη αυτο το κατι το εχασα πια μια για παντα, η επειδη ειναι διατεθειμενο να κανει ακριβως αυτο που ζητησα, ενω στην ουσια ουτε εγω η ιδια δεν ξερω εαν το θελω;
      αλλα τι σου λεω τωρα και εσενα...σε καληνυχτω και σε απαλλασσω απο τη γκρινια μου...

      Διαγραφή
  2. Το παρελθόν δεν κάνει καλό. Δεν πρέπει να ζεις σε αυτό και να το αφήνεις να σε επηρεάζει. Απλά να κρατάς κάποιες λίγες ξεχωριστές στιγμές που σου δίνουν δύναμη και τίποτα παραπάνω. Είναι μέχρι να βρεις την ισορροπία. Θα τα καταφέρεις κάποια στιγμή.

    σε φιλώ γλυκά :*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ αυτή η ισορροπία...είναι τόσο δύσκολο να επιτευχθεί...
      αυτό προσπαθώ να κάνω..να κρατάω πράγματα που αξίζει να θυμάμαι...
      ευχαριστώ πάντως!
      καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  3. Χριστίνα μου,ξέρω πονάνε πολύ οι αναμνήσεις,εκεί που πας να προχωρήσεις,έρχεται κάτι και σε γυρνάει καιρό πίσω.
    Κι εσύ μένεις εκεί να ρωτάς γιατί,γιατί τώρα?
    Είναι κομμάτι του εαυτού σου όμως,μάθε να ζεις με αυτές κι ίσως κάποια στιγμή συμφιλιωθείς μαζί τους!
    καληνύχταα*!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ γλυκιά μου πολύ! :)
      Καλό σου βράδυ...θα προσπαθήσω!

      Διαγραφή

χμμ...