7/3/12

Μου είχες πει πως θα μ'αγαπάς για πάντα...

Ναι αγάπη μου, για πάντα. 
Τη γλυκόπικρη γεύση σου δεν θα την ξεχάσω ποτέ από τα χείλη μου, γιατί είσαι σαν το κρασί που με εθίζει και όσο και αν πιω δεν μου αρκεί. Με ζαλίζεις μα δεν μπορώ να λυτρωθώ. Και όμως εσένα δεν σου φτάνει η αγάπη μου, που δεν θα ξαναβρείς όμοια πουθενά. Και αν φωνάζω και αν κλαίω, είσαι μακριά και δεν μ'ακούς. Και αν σου λέω σ'αγαπώ, έχεις φύγει πια και δεν ακούς. Το παράπονό μου ξεπροβάλλει από τα μύχια της ψυχής μου για ένα ανεκπλήρωτο για πάντα που χάθηκε...και εσύ είσαι πολύ μακριά για να ακούσεις...
Σ'αγαπάω...δεν μ'ακούς...




10 σχόλια:

  1. το πάντα είναι πολύ σκληρή λέξη. Τις περισσότερες φορές πληγώνει. ( αν όχι όλες)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εξεφρασες την αγαπη σου προς το προσωπο του. Απο εδω, ισως και προσωπικα. Εκανες αυτο που ενιωθες και φερθηκες τιμια και ευθεως. Ειναι δυσκολο να πεις στον αλλον το σ'αγαπω οταν αυτος εχει φυγει αντι να κρυφτεις πισω απο εγωισμους και καταρες και βρισιες.

    Μαζεψε τον εαυτο σου τωρα...Και προχωρα μπροστα. Η υπολοιπη σου ζωη σε περιμενει. Εισαι πολυ μικρη για να το βαζεις κατω.

    Τα φιλια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ξέρεις τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά στην πραγματικότητα...δεν είναι όλα όσα γράφω -ευτυχώς!- αυτοβιογραφικά...
      συμφωνώ όμως με αυτά που λες...πάντως η αλήθεια είναι ό,τι πιο δύσκολο...και πρέπει να ξεκινά πρωτίστως από τον ίδιο μας τον εαυτό για να έχει το κατάλληλο αντίκρυσμα και στους άλλους...
      τι γίνεται όμως εάν οι ρόλοι είναι αντεστραμμένοι; και εγώ είμαι αυτή που κλείνω τα αφτιά μου και απομακρύνομαι;
      καλό σου βράδυ όπως και να έχει!

      Διαγραφή
    2. Δεν εχει σημασια ποιος μενει και ποιος φευγει. Το σχολιο μου ειναι ακομα αυτο που θα εγραφα ασχετα αν αυτο που γραφεις ειναι αυτοβιογραφικο η οχι. Τροφη για σκεψεις ειναι, δεν τα παιρνω της μετρητοις. Δεν ειναι θεμα δικο μου, δικο σου, του αλλου. Ολοι τα ιδια περναμε, ολοι το ιδιο ποναμε και νιωθουμε νομιζω τα ιδια πραγματα. Οποτε δεν εχει σημασια αν ειναι αυτοβιογραφικα η μυθοπλασια.

      Αν φευγεις εσυ, εισαι ελευθερη να το κανεις και καλως πραττεις. Καποια στιγμη ερχεται η ωρα που πρεπει να φυγουμε. Ειναι η τεχνη του να φευγεις στην ωρα σου: οταν εχεις την μεγαλυτερη γλυκα και νοστιμαδα.

      Διαγραφή
    3. Το σχόλιό σου μου θύμισε μια φράση από ένα βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο...
      Λέει "Η διαφορά μιας μοιραίας γυναίκας από μια άλλη είναι πως η πρώτη ξέρει πότε πρέπει να φύγει"
      Δεν πίστεψα ούτε ένα λεπτό στη ζωή μου-όση είναι και αυτή-πώς είμαι ή πως θα μπορέσω να γίνω ποτέ μου μοιραία. Μακάρι να ξέραμε όλοι πότε πρέπει να φεύγουμε...και μακάρι να μπορούσαμε να το κάνουμε τη σωστή στιγμή...
      Ευχαριστώ πάντως.
      Να περνάς όμορφα!

      Διαγραφή
    4. Καλη μου Χριστινα δεν εννοουσα της μοιραιες γυναικες. Με ενοχλει ο χαρακτηρισμος μοιραια γυναικα. Δεν σου λεω να γινεις μοιραια γυναικα. Θα ηταν ηλιθιο.

      Εννοουσα οτι πρεπει να φευγεις βλεπεις οτι ερχεται ο εκφυλισμος μιας σχεσης. Και αρχιζουν και φωλιαζουν στην ψυχη σου η αμφιβολια και το μισος για τον αλλον.

      Ολοι ξερουμε ποτε να ξεκινησουμε μια νεα σχεση. Ποσοι ξερουμε ομως ποτε ειναι ο καιρος να την τελειωσουμε?

      Τα φιλια μου!

      Διαγραφή
    5. Χαίρομαι που δεν συμφωνείς με τον χαρακτηρισμό. Με τόσα που έχω ακούσει αυτή την περίοδο από το αντίθετο φύλο- και όχι μόνο από έναν(!)- έχω αρχίσει να αμφιβάλλω για πολλά! Είναι αναλγητικό που δεν μοιάζουν όλοι! Πώς θα μπορούσε άλλωστε!
      Και εγώ τις ίδιες αναπάντητες ερωτήσεις έχω πάντως. Μάλλον πράττοντας φτάνεις στην αλήθεια και μόνο κάνοντας λάθος μαθαίνεις το σωστό. Θα μου πεις, πόσο αισιόδοξο είναι αυτό αλλά στο κάτω κάτω γι'αυτό έχει τόσο μεγάλη αξία...
      Πολλά φιλιά και από εμένα!

      Διαγραφή
  3. mhn agapas oti den axizei exalou den yparxei gia panta mesa sth mikrh mas yparxh! as agapame twra giati to gia panta einai pseytiko efoson den yparxei...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το για πάντα είναι ιδανικό...και το ιδανικό μάλλον δεν υπάρχει...όσο και αν ελπίζουμε για την ύπαρξή του...νομίζω τουλάχιστον!
      Πολλά φιλιά!:)

      Διαγραφή

χμμ...