11/4/12

Είναι άδικο τα λόγια σου να μην έχουν ανταπόκριση.
Είναι άδικο να βλέπεις αυτά που θες να δεις, και να αγνοείς αυτά που υπάρχουν.
Είναι άδικο να σου μιλούν σαν άγνωστο, ενώ κάποτε ήσουν ο πιο γνωστός από όλους.
Είναι άδικο να επιζητείς την αλήθεια, ενώ δεν είσαι διατεθειμένος να την ακούσεις, πόσο μάλλον να την αποδεχτείς.
Είναι άδικα τα προσχήματα, τα δήθεν και τα μη, τα πρέπει και τα ναι.
Είναι άδικο να επικαλείσαι αξίες, που δεν είσαι έτοιμος να εφαρμόσεις στη ζωή σου, αλλά περιμένεις από όλους τους άλλους να το κάνουν.
Είναι άδικο να επιζητείς το τέλειο, χωρίς καν να έχεις σκεφτεί εάν το θέλεις.
Είναι άδικο να επιλέγεις με βάση τον εγωισμό.
Είναι άδικα τα λόγια χωρίς νόημα, μα πιο άδικο είναι να σπρώχνεις μακριά το νόημα, και να κλείνεις τα αφτιά σου.
Όχι, τίποτα από αυτά δεν είναι άδικο. Μάλλον, όλα αυτά είναι η ζωή.
Είναι λοιπόν άδικη η ζωή;
Ή απλά εγώ νιώθω έτσι;

2 σχόλια:

χμμ...