25/4/12

μια φωνή που ξεψυχά είναι πια η καρδιά...

η ζωή, το άλλο όνομα της αλήθειας,
που μια φωνή την ψάχνει μέσα στη σιωπή,
ψιθυρίζοντας μυστικά κάτω από
έναστρους ουρανούς.
πόθοι ανεκπλήρωτοι επιστρέφουν
για να ξυπνήσουν παλιές αναμνήσεις.
πόνος και χαρά όμως γίναν ένα,
κάτω από το τελευταίο δάκρυ
ενός ήλιου που έχει δύσει προ πολλού.
ακόμα ψάχνει, ακόμα αναζητά,
μια ψυχή που δεν ξεχνά.


6 σχόλια:

  1. Μια ψυχή αν χρειαστεί ξεχνάει και θάβει βαθιά μέσα και αλοίμονο αν αυτά που έκρυψε μέσα απελεθερωθούν γιατί τοτε μας παίρνουν και μας σηκώνουν!!

    Σε καληνυχτώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αυτό ξαναπες το!...(ρητορικά μιλώντας πάντα!)
      καληνύχτα!

      Διαγραφή
  2. "μια ψυχή που δεν ξεχνά."
    κάποιες ξεχνούν όμως,
    κι αυτό να το θυμάσαι..
    κι αν έχεις αυτό το παράπονο
    να θυμάσαι επίσης
    ότι όλη η ζωή
    είναι σαν ένα μισογεμάτο ή μισοάδειο
    ποτήρι...
    τώρα πως θα το βλέπεις εσύ
    είναι το θέμα!
    Η συμβουλή μου είναι
    να μην παραβλέπεις ούτε τη μια ούτε την άλλη,
    αλλά γνώστρια να είσαι
    και των δύο πλευρών...
    ...
    τουλάχιστον εμένα αυτό με βοηθά..!
    ...
    Καλό ξημέρωμα εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ για τη συμβουλή.
      προσπαθώ να την εφαρμόζω, αλλά όχι πάντα με επιτυχία.
      καλό βράδυ!
      (:

      Διαγραφή
  3. το τραγούδι... η εικόνα.... το ίδιο εύλογα με τα λόγια είναι...
    προσπάθησες να κρύψεις περισσότερα από αυτά που φανέρωσες, μα δεν τα κατάφερες....
    να μου προσέχεις και να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μωρέ καλά λέω εγώ μερικές φορές πως είναι απαίσιο να δείχνεις τι κρύβεις πραγματικά μέσα σου...είναι κατάρα να μην λες πειστικά ψέματα...
      σ'ευχαριστώ! και εσύ!
      καλό βράδυ! (:

      Διαγραφή

χμμ...