28/4/12

Νύχτες λευκές...


Οι επενέργειες της πανσελήνου...
Με αγγίζουν όλο και πιο πολύ οι ακτίνες του λευκού φωτός της. 
Νύχτες λευκές...εφιαλτικές...
Κάτω από το φωτερό φεγγάρι, όλα επιτρέπονται. 
Όλα δικαιολογούνται. 
Γιατί όλα χάνονται στις σκιές και στην ατελείωτη νύχτα...
Τώρα ξέρω. Τα παραμύθια τα νικάει η συνήθεια...

6 σχόλια:

  1. ξερεις τι παθαινουμε?
    φτιαχνουμε ενα παραμυθι οπως το θελουμε εμεις, δεν το αφηνουμε να γραφτει μονο του, λιγο λιγο, χωρις να παρουμε εμεις στυλο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Ελύτης έχει γράψει 'το αδοκίμαστο και το απ'αλλού φερμένο δεν το θέλουν οι άνθρωποι...' φοβούνται -και εγώ μαζί- το αβέβαιο και το απροετοίμαστο...δεν καταλαβαίνουμε όμως έτσι πως χάνεται η ουσία...μέχρι να είναι πολύ αργά για να αλλάξουμε το οτιδήποτε...

      Διαγραφή
  2. Το φεγγάρι υπήρξε πάντα πηγή έμπνευσης.
    Φιλιά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή

χμμ...