1/5/12

η ποίηση φέρνει απορίες...

Μετά από τα τόσο όμορφα ποιήματα Ελύτη - Σεφέρη, μία απορία μου έχει γεννηθεί. Βασικά το θέμα είναι πως μου είπαν πρόσφατα πως μου ταιριάζει ο Σεφέρης -αν και για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν διάβαζα πολλά ποιήματά του, αν και όσα έχω διαβάσει μου άρεσαν πολύ. Όμως παρόλα αυτά, ψάχνοντας λιγάκι για το είδος αυτών των δύο ποιητών (μέχρι και στο αρχείο της ΝΕΤ μπήκα!) βρήκα πως ο Σεφέρης διέπεται από απογοήτευση και απαισιοδοξία, καθώς λόγω της ζωής του και της προσφυγιάς, αναπολεί τη χαμένη του πατρίδα και έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως όσα χρόνια και αν περάσουν, δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή. Από την άλλη ο Ελύτης είναι πιο αισιόδοξος. Στα έργα του κυριαρχεί αυτή η πνοή αισιοδοξίας, όπως και το φως αλλά και η προσμονή για το μέλλον, το οποίο θα είναι θετικότερο.
Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου πως θα σταματήσω -προς το παρόν τουλάχιστον- να υπεραναλύω τους πάντες και τα πάντα -καταντώ φιλολό στο τέλος...- όμως δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ. Δεν ήμουν ποτέ απαισιόδοξη -έχω γίνει άραγε τώρα; (πού να ξέρετε και εσείς..εδώ δεν ξέρω εγώ...)
Τι σημαίνουν άραγε τα ποιήματα του Σεφέρη...;






2 σχόλια:

  1. Aς συμφωνήσουμε σε αυτό που λέει ο Κώστας Ματυρουδής για τις λέξεις:"έρωτας για τα απόντα". Όλες οι λέξεις έρχονται να αντικαταστήσουν το αντικείμενο της απώλειας.Ο Σεφέρης ανακαλεί στην συνείδησή του την χαμένη πατρίδα που ταυτίζεται σε όλους ανεξαιρέτως με την παιδική ηλικία. Ο έρωτας για την απαισιοδοξία, πιθανόν, να είναι αισιοδοξία.Μην ξεχνάς πως η αληθινή δύναμη του Έρωτα είναι δύναμη μεταμόρφωσης.

    Σε χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο έρωτας για την απαισιοδοξία, πιθανόν, να είναι αισιοδοξία...δεν έχω ακούσει κάτι πιο όμορφο και θετικό!
      ευχαριστώ! (:
      γεια σου!

      Διαγραφή

χμμ...