10/5/12

yes, i'm 17...


Καλησπερίζω.
Έγινα 17 βρε. Μεταξύ μας δεν νιώθω διαφορετικά...
Βασικά όχι. Ψέματα λέω. Νιώθω, απλά όχι από χθες συγκεκριμένα...
Μου ξέφυγε μια αλήθεια τις προάλλες που δεν είχα συνειδητοποιήσει και κατάλαβα τι φταίει που είμαι σαν 'διπολική' φέτος, δεν ξέρω τι μου γίνεται, κάνω το ένα λάθος πάνω στο άλλο, καταπιάνομαι με ό,τι βρω κυριολεκτικά και είμαι κοινώς 'ό,τι να'ναι'....
Νιώθω πως με πιέζουν να μεγαλώσω...και όχι εμένα συγκεκριμένα. Γενικά, την ηλικία μου, τη γενιά μου. Μέσα σε μία χρονιά πρέπει να ωριμάσω, να πολιτικοποιηθώ, να εισβάλλω βίαια στην πραγματικότητα, να ανοίξω τα μάτια μου, να αφήσω πίσω τη γλυκιά αθωότητα...
Ε, δεν μου αρέσει. Έτσι είναι η ζωή θα ακούσω από πολλούς...η απάντηση; ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. Απλά.
άντε αρκετά γκρίνιαξα...
υπό το φως του φεγγαριού έκανα και την ευχή μου για φέτος♥
και ελπίζω να βγει!
χαιρετώ!!

6 σχόλια:

  1. και γω που θα γίνω 21 νιώθω ότι κάποιος με πιεζει να μεγαλωσω πριν την ώρα μου. Πάντα έτσι ήταν. Ειδικα τώρα που οι καιροι είναι δυσκολοι.. Θα το παλεψουμε μωρε, να κρατησουμε το παιδι μέσα μας τουλαχιστον..

    χρονια πολλά μικρή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαίρομαι που δεν είμαι η μόνη που το πιστεύω αυτό!
      η παιδικότητά μας δεν πρέπει να χαθεί!

      ευχαριστωωωωωωω!! (:

      Διαγραφή
  2. Χρόνια πολλά, κοριτσάκι! :)
    Έλα τώρα, η ηλικία είναι απλά ένα νούμερο, χαζή ανθρώπινη επινόηση! Δεν επιτρέπεται να σε αγχώνει κάτι τέτοιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι μακάρι!
      Έχεις δίκιο όμως! Μια φορά ζούμε!
      Και δεν ωφελεί να κοιτάω αυτό που αφήνω ή σε αυτό που κατευθύνομαι...πρέπει να κοιτάω το παρόν!
      ευχαριστώ♥

      Διαγραφή
  3. Στην στρατιωτική μου θητεία έπρεπε να "αυτοοργανωθούμε".Κάποιος έπρεπε να γίνει μάγειρας, εστιάτορας, κάποιος οδηγός στα σαράβαλα, άλλοι καψιμιτζήδες, τηλεφωνητές-τα χρόνια που υπηρέτησα δεν υπήρχαν κινητά-. Για να μην στα πολυλογώ, όλοι θα έπρεπε να αναλάβουμε κάποιους ρόλους ακόμη και αν δεν ήμασταν ικανοί για κάτι τέτοιο -για παράδειγμα, ο μάγειρας είχε ελάχιστες γνώσεις μαγειρικής. Αυτή η είσοδος στην στρατιωτική ζωή, δηλαδή σε μια νέου τύπου κοινωνική οργάνωση απαιτούσε στα γρήγορα να παίξουμε κάποιους ρόλους. Θα σε στενοχωρήσω, αλλά η ενηλικίωση που προσβλέπουν για τους ανθρώπους της δικής σου γενιάς είναι μια απλή ανάληψη ρόλων σε μια παράσταση που έχουν σχεδιάσει οι άλλοι. Παίξε τους ρόλους αλλά πάλεψε να δημιουργήσεις τη δική σου παράσταση. Να μια καλή ευχή για τα γενέθλιά σου από κάποιον πολύ μεγαλύτερό σου-η ηλικία μου είναι 44 χρονών.

    Καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια τόσο αληθινή ευχή. Που μακάρι να πραγματοποιηθεί! Ευχαριστώ πολύ!
      Κρίμα που χρειάζεται να παίζουμε ρόλους...μάλλον σε αυτό τον κόσμο η αλήθεια δεν αντέχεται...και μάλλον πρέπει να την αντικαθιστούμε με προσωπεία...
      Καλησπέρα και από εμένα!

      Διαγραφή

χμμ...