9/7/12

Φοβάμαι - Μανόλης Αναγνωστάκης

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρταμὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσανκαὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.

Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

4 σχόλια:

  1. τι να πω γι'αυτό το ποίημα του Αναγνωστάκη! μια αληθινή αποτύπωση της σκληρής πραγματικότητας που βιώνουμε. Όμως την ελπίδα δεν μπορεί να μας τη στερήσει κανείς

    πολλά φιλιά Χριστίνα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τόσο επίκαιρο Σιλένα μου!
      Πάντα θα ελπίζουμε -η αλήθεια είναι αυτή.
      Όσο δύσκολο μπορεί να είναι μερικές φορές...
      Φιλιά και από εμένα! (:

      Διαγραφή
  2. πόσο επίκαιρο;

    φοβάμαι μήπως μια μέρα,
    γίνουμε όλοι σαν κι αυτούς..


    καλό σου βράδυ γλυκιά μου χριστίνα♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ταιριάζει απίστευτα στην εποχή μας...
      Ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρουμε να διώξουμε το φόβο μακριά...
      Καλό βράδυ γλυκούλα και σε εσένα! (:

      Διαγραφή

χμμ...