11/8/12

Η επιστροφή της άσωτης κόρης...

Και πάλιν ερχόμενη... καλημερίζω τους άπαντες! Πώς μου είστε; Ελπίζω να περνάτε υπέροχα!
Επέστρεψα δριμύτερη από μια μαγική εβδομάδα στο Ηράκλειο της Κρήτης -που μου λείπει αφάνταστα και θέλω να ξαναπάω όσο το δυνατόν συντομότερα, μην πω να πάω να μετοικήσω κιόλας- πέρασα από Θεσσαλονίκη, πήγα στο εξοχικό μου κοντά στον Όλυμπο -από όπου σας γράφω τώρα υπό το φως του φεγγαριού και την ψύχρα του βοριά αλλά και της βροχής που μας βασανίζει εδώ και δύο μέρες, στερώντας μου τα μπάνια- πετάχτηκα αυθημερόν στο χωριό της μαμάς μου και επέστρεψα ξανά σήμερα στο βροχερό εξοχικό... 

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν λοιδορώ μετά βδελυγμίας όχι μόνο το αισχρό κάρμα μου -δεν έκανε τίποτα το βραχιολάκι που μου έπλεξε στην παραλία ένας Τζαμαϊκανός- αλλά και την ώρα και τη στιγμή που μπήκα στο αεροπλάνο που με πήρε μακριά από το στολίδι του Μινωικού πολιτισμού που λέγεται Κρήτη. Η επενέργειές της βέβαια είναι ακόμη εμφανέστατες σε σημείο να μην το πιστεύω... Με το που έφτασα Θεσσαλονίκη και είπα να κάνω βόλτα στην Αριστοτέλους φτάνοντας μέχρι τα Λαδάδικα, τσουπ! Μπροστά μου κρητικό ταβερνείο εν ονόματι 'Αθιβολή'*. 
(*σε αυτό το σημείο πρέπει να πω πως η λέξη 'αθιβολή' είναι της κρητικής διαλέκτου και σημαίνει σκέψη, συλλογισμός συνήθως για κάποιο πρόσωπο που έχει φύγει..)
Πώς να ξεφύγει επομένως και η δική μου αθιβολή από το νησί; Πάει, τελείωσε. Εάν ποτέ παντρευτώ -που προς το παρόν το απεύχομαι- Κρητικό θα πάω. Παύω όμως τις φιλοφρονήσεις προς τους μαυροφορεμένους λεβέντες γιατί καταντώ εμμονική. (σημείωση, έναν παππούλη με μαύρη παραδοσιακή φορεσιά δεν είδα και στενοχωρήθηκα, αλλά όπως με πληροφόρησε ένας φίλος Ηρακλειώτης -ονόματα δεν λέμε, πρόσωπα δεν θίγουμε- το Ηράκλειο, όπως διαπίστωσα καθ' όλη την παραμονή μου εκεί, είναι κάτι σαν μικρή Αθήνα. Ούτε χωριό, ούτε πόλη, κάτι ενδιάμεσο μα σε καμία περίπτωση όσο γραφικό είναι το Ρέθυμνο ή τα Χανιά, στα οποία δεν πρόλαβα να πάω, μα από του χρόνου με το καλό θα τα γυρίσω και τα δύο..

Τι άλλο να σας πω για τις διακοπές μου; Προς το παρόν καθετί άξιο να αναφερθεί αφορά την Κρήτη, μα φοβάμαι πως θα γίνω κουραστική πλέκοντας αενάως το εγκώμιό της, γι'αυτό θα είμαι όσο πιο σύντομη και περιεκτική μπορώ. 

Πήγα στους τάφους του Νίκου και της Ελένης Καζαντζάκη. Δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να μην πάω. Από τη δεύτερη κιόλας μέρα στο νησί, με πήγε ο προαναφερθείς φίλος και μου έδειξε τα κατατόπια και τις ατραξιόν του Ηρακλείου. Τις επόμενες μέρες φυσικά, πριν βγω τη βόλτα μου και μιας και ο Τάφος βρισκόταν ανάμεσα στο σπίτι που έμενα και στο κέντρο οπότε για να πας μέχρι τα Λιοντάρια και γενικά στις πλατείες περνούσες από εκεί, δεν έχασα την ευκαιρία να δω πώς είναι το Ηράκλειο από εκεί ψηλά και το απόγευμα αλλά και το βράδυ -το βράδυ είναι άκρως ρομαντικά την ώρα του ηλιοβασιλέματος... - αλλά και να αφήσω λίγα λουλούδια και ένα κομμάτι χαρτί με μερικές λέξεις στους δύο τάφους. Μαγεία, απλή μαγεία... 
Τώρα καταλαβαίνω έναν άλλο φίλο που προσπαθούσε να μου περιγράψει το συναίσθημα που θα μου γεννούσε αυτό το μέρος. Έπρεπε να το νιώσω εγώ η ίδια για να καταλάβω...
Όπως έπρεπε να χαθώ και να περιπλανηθώ μέσα στα σοκάκια της πόλης για να νιώσω όπως ένιωθαν οι πάλαι ποτέ ντόπιοι κρητικοί κάποια εποχή του μακρινού παρελθόντος... 

Εν τέλει βέβαια, βρέθηκα ανάμεσα στα τόσα μέρη και στον Κούλε! Τι είναι όμως αυτός ο Κούλες θα ρωτήσετε.. Ερχόμενος με πλοίο θα αντικρίσεις με το που μπαίνεις στο λιμάνι ένα πέτρινο κάστρο χτισμένο παρά θιν' αλός. Γενικά ολόκληρη η πόλη είναι περιτοιχισμένη από βενετσιάνικα τείχη που κρατούσαν τον εχθρό έξω και προστάτευαν την πόλη. Προς το λιμάνι λοιπόν υπήρχε και ένα κάστρο, το οποίο όπως με πληροφόρησαν, με πολλές όμως επιφυλάξεις, κάποτε ήταν και ανοιχτό και μπορούσες να μπεις. Εγώ βέβαια όταν πήγα ήταν αρκετά αργά, οπότε και να ήθελα ή και να ήταν ανοιχτό στον κόσμο, το λιγότερο τρελή θα με νομίζανε εάν έψαχνα πως να μπω στις 3 το πρωί... 

Δεν πειράζει όμως, έχω αφήσει πάμπολλες εκκρεμότητες στη νησί για του χρόνου. Να πιω καφέ με έναν γλυκύτατο παπά και τυπικό Κρητικό, που προσφέρθηκε να με κατατοπίσει για να γνωρίσω το νησί και να μου προτείνει πού να πάω για βόλτα, να πάω ένα μπουκέτο λουλούδια σε μια υπέροχη γιαγιούλα -που ελπίζω να θυμάμαι πού μένει του χρόνου- και που από ότι κατάλαβα μένει μόνη της γιατί ο άντρας της δεν ζει πια και να επισκεφτώ ίσως ένα από τα πιο υπέροχα μαγαζιά του Ηρακλείου, ένα Βιβλιοπωλείο που λέγεται 'Ποίηση' και ο ιδιοκτήτης του πουλάει μονάχα βιβλία ποίησης. Το προτείνω ανεπιφύλακτα και εάν πάτε, στείλτε τους χαιρετισμούς μου στον κύριο Νίκο από τη Χριστίνα που πήρε το Μονόγραμμα, της αρέσει ο Καρυωτάκης, ο Λειβαδίτης αλλά και ο Σκαρίμπας... Δεν ξέρω βέβαια αν θα με θυμάται ο άνθρωπος αλλά τέλος πάντων. Όπως και να έχει βρίσκεται δίπλα από το Αρχαιολογικό Μουσείο στο δρόμο πριν στρίψετε δεξιά για την είσοδό του. Δεν μπορεί, θα το δείτε..

Και φυσικά του χρόνου πρέπει να πάω στο χωριό όπου υπάρχει το Μουσείο του Καζαντζάκη. Το ξέρατε πως είχε σπίτι στο Ηράκλειο -με πληροφόρησε ένας φίλος περί αυτού γι'αυτό δεν είμαι και 100% σίγουρη, μα εκείνος ήταν- , το οποίο το γκρέμισαν για να φτιάξουν δεν ξέρω και εγώ τι έτσι ανενδοίαστα χωρίς να λογαριάσουν πως γκρεμίζουν ταυτόχρονα και ένα κομμάτι πολιτισμού; Εκεί οι λατρεμένοι Ηρακλειώτες με στενοχώρησαν λίγο, μα τι να κάνουμε, ουδείς αλάθητος.. 

Αυτά περί Κρήτης. Είδατε; Εκτός του ότι είμαι φλύαρη και εάν δεν βάλω τελεία θα συνεχίσω να περιγράφω τις μέρες μου εσαεί, σας μπέρδεψα με τη σειρά των γεγονότων -πρέπει να κόψω να γράφω συνειρμικά- και ξέχασα να πω παραπάνω πως την ερχόμενη Δευτέρα θα πάω να ακούσω τον Ψαραντώνη στο Κάστρο του Πλαταμώνα που έρχεται στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ολύμπου. Θα σας κρατώ ενήμερους και θα σας πω εντυπώσεις την επόμενη εβδομάδα!

Ευχηθείτε μου επιτέλους να σταματήσει να βρέχει γιατί με έχει εκνευρίσει απίστευτα ο Δίας που με κάνει να χάνω τα μπάνια μου και εγώ θα σας ευχηθώ να περνάτε υπέροχα, να γίνετε σοκολατί και να νιώσετε όσο πιο ελεύθεροι μπορείτε μέχρι να τελειώσει το καλοκαίρι -είμαι έτοιμη να πω καλό χειμώνα γιατί αυτί τη στιγμή είμαι στο κρεβάτι μου σκεπασμένη, μα όχι, δεν θα μιζεριάσουμε από τώρα! 

Μια υπέροχη καληνυχτοκαλημέρα σε όλους!
Ακούστε και αυτό το καταπληκτικό ποίημα του Ελύτη που το μελοποιήσανε δύο αδέρφια -νομίζω- που θα τραγουδήσουν και στο Κηποθέατρο του Ηρακλείου... αχ να μην είμαι εκεί να πάω... Αρχικά τη μελοποίηση του Μονογράμματος άκουσα και τους λάτρεψα, μα δεν μπορώ για κάποιο λόγο να το ανεβάσω... Παρόλα αυτά η Πάτμος δεν υστερεί σε τίποτα μπρος το Μονόγραμμα!  Υ.γ. Εν κρυπτώ και παραβύστω έχω αφήσει και εγώ το στίγμα μου κάπου στο Ηράκλειο, μα ίσως πιο πολύ το ίδιο σε εμένα, μαζί με μια ευχή για νίκη έναντι της λησμονιάς, μια παράκληση σε μια γυναίκα που μονάχα αυτή θα καταλάβαινε, ένα ενώτιον, έναν πόθο, ένα όνειρο απατηλό που πνέει τα λοίσθια και κοντεύει να χαθεί και μια σφραγισμένη εξομολόγηση μιας αθώας μα περασμένης εποχής...  Κοινώς, εάν έμενα λίγο περισσότερο δεν ξέρω πόσο μεγάλη θα ήταν η λίστα μου!  Πάει, το βλέπω να μετακομίζω μόνιμα και να δηλώνω και πρώτη επιλογή το Ρέθυμνο -εντάξει, δεν ξέρω εάν είμαι έτοιμη να αποχωριστώ την Αθήνα, ξαναμιλάμε σε 8 μήνες.  Να περνάτε μαγικά! Εις το επανιδείν!  Α! Ιδού και οι Τάφοι!

12 σχόλια:

  1. Οπότε πέρασες υπέροχα!Χαίρομαι.Χαίρομαι κι ελπίζω να πάω κι εγώ σύντομα στην Κρήτη,γιατί το θέλω πολύ.

    Έχουμε και σχεδόν ίδιο γούστο όσον αφορά την ποίηση,αχα!

    Είμαι ήδη σοκολατί εγώ.Γίνε κι εσύ,να είμαστε ασορτί.

    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού Χριστινάκι.Να περάσεις τέλεια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, Κατερίνα μου! Ήταν μακράν από τις πιο όμορφες διακοπές που έχω κάνει! Να πας και εσύ όποτε βρεις την ευκαιρία!

      Για την 'Πάτμο' λες; Δεν είναι τέλειο; Πού να άκουγες και το Μονόγραμμα! Αν πας Ηράκλειο πήγαινε και στο βιβλιοπωλείο! Θα το λατρέψεις!

      Προσπαθώ! Αλλά δεν με βοηθάει και ο καιρός! Θα επιχειρήσω να πάω σε λιγάκι στην παραλία αλλά φυσάει απίστευτα!... Αμάν δηλαδή!

      Να περνάς υπέροχα και εσύ!!

      Διαγραφή
  2. απο οτι καταλαβα περασεσ πολυ ομορφα και χαιρομαι!το καλοκαιρι δεν τελειωσε ακομα οποτε μην απογοητευεσαι!
    φιλια πολλα και καλα να περνας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν μαγικά! Το λάτρεψα το Ηράκλειο!

      Όντως έχεις δίκιο! Συνεχίζουμε ακάθεκτες τις διακοπές μας!!

      Φιλιά και να περνάς τέλεια και εσύ!

      Διαγραφή
  3. Έκανες ένα όμορφο ταξίδι που σου άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων, οπότε το μόνο που μπορώ να σου ευχηθώ είναι και του χρόνου
    να είσαι καλά να ξαναπάς στην Κρήτη και φυσικά
    να κάνω δέηση στους Θεούς του Ολύμπου να
    ανοίξουν λιγάκι τα σύννεφα από πάνω σου για
    να ευχαριστηθείς τα μπάνια σου Χριστινάκι μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Λεβινάκι! Πόσο με καταλαβαίνεις! Μάλλον οι θεοί σε ακούσανε γιατί σήμερα έχει ήλιο -επιτέλους!!

      Σε φιλώ και να περνάς και εσύ υπέροχα!

      Του χρόνου μακάρι να ξαναβρεθώ στα σοκάκια του Ηρακλείου! :)

      Διαγραφή
  4. καλημέρα, όμορφες οι περιγραφές για την Κρήτη...δεν έχω πάει ποτέ δυστηχώς...μια φίλη έλεγε οτι αν δείς μεγάλο σε ηλικία Κρητικό μην τον φωτογαφίσεις, αυτή φωτογράφισε έναν και έγινε ο κακός χαμός :-)) αν δεν χαλούσαν το φίλμ δεν θα ησύχαζε...
    πρώτη επιλογή το Ρέθυμνο, σωστή σε βρίσκω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την προτείνω ανεπιφύλακτα! Να πας κάποια στιγμή -και εμένα πρώτη φορά που κατέβαινα στο νησί!

      Αχ αλήθεια; Δεν το ήξερα! Ευχαριστώ για το tip, γιατί να σου πω την αλήθεια ήθελα ,εάν έβρισκα κάποιον παραδοσιακά ντυμένο, να τον φωτογράφιζα! Με έσωσες πραγματικά, γιατί γενικά σαν άνθρωπος είμαι όλη την ώρα με μια κάμερα στο χέρι...

      Πολλά φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  5. Χριστινάκι όλες οι αναμνήσεις οι εικόνες οι ήχοι οι λέξεις... είναι η δύναμή μας να αντέχουμε στα δύσκολα, στα καθημερινά, σε όσα μας ενοχλούν ή μας πληγώνουν

    καλή επάνοδο με χαμόγελο

    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις πάρα μα πάρα πολύ δίκιο Σιλένα μου!
      Και φυσικά με χαμόγελο! Εξάλλου, είναι ακόμη καλοκαίρι!!
      :)
      Σε φιλώ και σου εύχομαι να περνάς μαγικά και υπέροχα!

      Διαγραφή
  6. Ωραίο κείμενο άσωτη κόρη!!! :) Που το βρήκες αυτό το βιβλιοπωλείο; Δεν το ήξερα! Σίγουρα κάποια στιγμή θα πάω! Nα φανταστώ εγώ είμαι ο -ονόματα δεν λέμε, πρόσωπα δεν θίγουμε- ε; Να περνάς όμορφα Χριστινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με κατάλαβες! Πώς θα μπορούσα να μην σε αναφέρω; :Ρ Αα να πας! Θα σου αρέσει σίγουρα! Να στείλεις και τους χαιρετισμούς μου! Εν τω μεταξύ, λίγο ακόμη εάν καθόμουν θα τα μάθαινα τα sightseeings καλύτερα από τους ντόπιους!;) Επιβάλλεται να αρχίσεις να κάνεις βόλτες και αν βρεις κανένα άλλο ωραίο μέρος να μου πεις!
      Και εσύ να περνάς υπέροχα!!

      Διαγραφή

χμμ...